Welkom op

 

    HOME    

 
 

 

 

Wandelroutes in Nieuw Balinge

   
Wandelingen in Nieuw Balinge
Dorps-Ommetjes
Groepswandelingen in Nieuw Balinge
Nieuw Balinge Route.pdf
   
 
 

Genomineerd 2013: Nieuw Balinge, Midden-Drenthe

-klik hier om uw stem uit te brengen-  (t/m 7 april 2013)

Nieuwe natuur in het Mantingerveld

Tot in de jaren zestig van de vorige eeuw zijn veel gronden in deze regio ontgonnen. Slechts een paar stukken natte heide bleven bewaard.  Maar met het plan ‘Goudplevier’ ontketende Natuurmonumenten een groots project om natuurgebieden met elkaar te verbinden. Voor de wandelaar een ultieme beleving om te zien hoe Nieuwe Natuur ontstaat.

Door Tom Kooiman

Nieuw Balinge. Een plaatsje van niets. Aangekomen overvalt ons de stilte, de rust. Geen brommers of motoren, geen geluid van auto’s. Hier en daar iemand die de hond uitlaat en ons steevast groet: ‘Hallo’. Een overweldigende rust, die de hele wandeling zo zal blijven.

We lopen de wandeling ‘Rondom Nieuw Balinge’, die de gemeente Midden-Drenthe als mooiste uitkoos. De wandeling begint in de dorpskern, waar meester Siebering met een beeld te midden van hunebedden wordt geëerd. De meester is een begrip in Nieuw Balinge: in de jaren 30 stimuleerde hij bewoners van de streek zich van turfstekers en schapenhoeders te ontwikkelen tot landarbeiders.

Het begin van de wandeling laat de geschiedenis van Nieuw Balinge zien. Direct gaat het via een klinkerweg omhoog, een zandrug op, waarop het dorp ontstond. Na een kort stukje door bewoond gebied duikt het pad een lariksbos in leidt naar een nagebouwde plaggenhut. Nieuw Balinge is een echte veenkolonie, waar de voormalige bewoners zich een bestaan opbouwden met turfsteken. Deze plaggenhut staat op de plek waar de eerste hut stond. Armoedige onderkomens, die plaggenhutten. Ook deze staat – volgens een handgeschreven plakkaat – op instorten.

Maar sinds de jaren 90 is het hier helemaal veranderd. Natuurmonumenten wilde de kleine, nog overgebleven stukken natuur – het Hullenzand, het Lentsche Veen en de Martensplek – met elkaar verbinden. Het begon met de operatie ‘Goudplevier’. Vele landbouwgronden werden opgekocht. De bemeste gronden werden afgeplagd om te veranderen in de arme natuurgronden die er vóór de ontginningen ook lagen.

De topografische kaart, die we bij ons hebben, klopt voor geen meter. Ingetekende landbouwgronden zijn natuurgebieden geworden. Zij liggen wat lager, want afgeplagd, dan omringende akkers. De Nieuwe Natuur is kaal en nat, met gras bedekt, hebben de vorm van akkerlanden, maar zijn ook nog geen echt natuurgebied. ‘Vleesch noch visch’, maar in aanleg natuurgebieden. Fascinerend wat menselijk ingrijpen hier aan het landschap bijdraagt. Bijna nog mooier dan de natte heide die er al langer ligt.

Op omheinde stukken land staan Schotse Hooglanders die als grote grazers worden ingezet om de heide open te houden. Voor de winter zijn zij in kuddes bijeengedreven: zo zie je die solitaire beesten nooit.

Laat de zuidelijke lus van de wandeling zien hoe Nieuwe Natuur ontstaat (blauwe route), de noordelijke lus leidt naar oude natuur (witte route). Via een afsteker komen we in uitgestrekt heidegebied, waar als eenzame wachters her en der vliegdennen staan.

Op het Mantingerzand zien we een groot jeneverbessenbos: niet een paar jeneverbessen, ook geen tientallen, maar wel honderden! De takken van de zeldzame bomen voelen in deze tijd van het jaar slap aan. Maar in de zomer zullen de bomen weer stug zijn. Niet eerder zagen wij zo’n grote hoeveelheid jeneverbessen bij elkaar: een echt Jeneverbessenbos (met een hoofdletter!).

Op de weg terug naar Nieuw Balinge loopt de route een flink stuk over verharde weg (waar die ook nog lang over het groene Mantingerveld had kunnen gaan). Maar wat maalt dat, deze wandeling is uniek: zo afwisselend, met heide, bos, zandverstuiving, veen, Nieuwe Natuur en als slotstuk dat Bos: een hele mooie wandeling!

In Nieuw Balinge blijkt het dorp te leven: kinderen spelen op de hunebedstenen van het monument van hun meester Siebering. Een mooi eerbewijs.